تبلیغات
مَن و... مَنـــ ـ ـ - عشق اُس کار

عشق اُس کار

پنجشنبه 11 مهر 1392 10:22 ب.ظنویسنده : خندانک تنها

 
درد من این نیست که چرا فیلم گذشته به عنوان نمایندۀ کشور ایران به اسکار معرفی و رسانه‌ای شده. درد من اینه که با وجود اینکه هنوز جایزۀ اسکار «آرگو» قدیمی نشده، بعضی مردم، بعضی رسانه‌ها، بعضی مثلا روشن‌فکرها، و مهمتر اینکه مسئولین ما برای شرکت در این «خاک بر سری» (بخوانید گرد هم آیی یا هر کوفت دیگه)، «ذوق مرگ» شدن.
درد من این نیست که چرا پاسخ درست به این فیلم‌های ضد ایرانی نمیدن، الآن درد من اینه که حامی فیلم‌های ضدایرانی و ضداسلامی
رو به رسمیت میشناسن و حتی آرزوشو دارن که اونا ما رو به رسمیت بشناسن!
راستی اگه امسال به «گلاب»
جایزه بِدن چی میشه؟ لابد سعی می‌کنن، سال بعد یه فیلم ضد ایرانی خوب و توپ توی مملکت، با مجوز و هزینۀ دولتی درست کنن، تا که ایران بازم اسکار بگیره و ایران بین کشورها سرافراز بشه! خوبه دیگه؟!


آخرین ویرایش: شنبه 13 مهر 1392 10:37 ب.ظ

 
یکشنبه 11 تیر 1396 10:21 ق.ظ
bookmarked!!, I like your site!
یکشنبه 14 مهر 1392 06:05 ق.ظ
این سر افرازی هم برای خودش داستانی دارد!
شاید حرفم بیجا باشد(میگم که پس فردا اگه معلوم شد حرفم اشتباهه بگم احتمال میدادم اما فعلا بنظرم همین حرف حقه)اما از در لبخند و مهربانی مادرانه با آمریکا وارد شدن به امید اینکه آنها بعداز35 سال مکالمه ی تلفنی ای با رییس جمهور داشته باشند و آخر سر هم بگویند که ایران تحت فشارهای ما به پای میز مذاکره آمده یا اینکه گزینه ای مثل حمله ی نظامی هنوز روی میز است و این چرندیات هم از نوع همین توهم سرافرازی هاست...
خندانک تنها
حرفتون کاملا بجا بود. اصل حرف من هم به تغییر ارزش‌ها بر میگشت که حرف شما هم یه مصداق دیگه از این موضوع هست. ممنونم.
پنجشنبه 11 مهر 1392 11:03 ب.ظ
سلام و درود بر شما.تشکر از دغدغه
موفق باشید.
خندانک تنها
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر

 



در این وب

  • قالب وبلاگ